Σε ένα πολιτικό τοπίο που φαίνεται να μην προχωρά, η τελευταία έρευνα της MRB φέρνει τα πάνω-κάτω. Το 29,1% δηλώνει ότι θα στήριζε (ή μάλλον θα στήριζε) το κόμμα του Τσίπρα, ενώ το 16,1% αναφέρει ότι θα υποστήριζε (ή μάλλον θα υποστήριζε) το κόμμα του Σαμαρά.
Το πρώτο ερώτημα που προκύπτει από αυτά τα αποτελέσματα είναι αν ο πολιτικός μετασχηματισμός της χώρας μπορεί να συμβεί μέσω επαναλαμβανόμενων σκηνών από το 2014. Μπορεί η επιστροφή δύο πρώην πρωθυπουργών, με το αποτύπωμα της οικονομικής κρίσης ακόμη νωπό, να αποτελέσει την αιτία μιας νέας μεταπολίτευσης;
Το δεύτερο και πιο σημαντικό ερώτημα αφορά το αν το έλλειμμα ηγεσίας καθορίζει το έλλειμμα προοπτικής στην τρέχουσα αντιπολίτευση. Είναι αυτό που οδηγεί τους ψηφοφόρους σε αναζητήσεις για την επιστροφή του Τσίπρα ή του Σαμαρά;
Οι απαντήσεις θα φανούν σύντομα, κυρίως από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές. Ο Αλέξης Τσίπρας αντιμετωπίζει την πρόκληση του κεντρικού κενού στην Κεντροαριστερά. Μόνο εκείνος γνωρίζει αν και πότε θα κινηθεί, αλλά ήδη δείχνει τις προθέσεις του. Σε λίγες μέρες, με τον Μπέρνι Σάντερς και τον Ενρίκο Λέτα στο πλευρό του στη 2η Διεθνή Διάσκεψη του Ιδρύματος Τσίπρα, θα καθορίσει και το νέο πλαίσιο συνεργασίας της ριζοσπαστικής αριστεράς με τη μετριοπαθή σοσιαλδημοκρατία της Ευρώπης.
Από την άλλη, ο Αντώνης Σαμαράς δεν είναι αρχάριος. Ξέρει τους κινδύνους από προηγούμενες εμπειρίες και έχει καταλάβει ότι υπάρχει άφθονος χώρος στη δεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας.
Και οι δύο γνωρίζουν την Ιστορία, η οποία δείχνει ότι το μοναδικό και επιτυχημένο πολιτικό comeback στην ιστορία της Μεταπολίτευσης ήταν αυτό του Ανδρέα Παπανδρέου το 1993. Ωστόσο, οι εποχές έχουν αλλάξει, και τα προβλήματα είναι διαφορετικά…
