«Η Ανάσταση δεν είναι απλώς μια ανάμνηση ενός παρελθοντικού γεγονότος, αλλά μια “καλή μεταμόρφωση” της ύπαρξής μας, μια “νέα γέννηση, άλλος τρόπος ζωής, άλλη κατηγορία ζωής, η μεταστοιχείωση της φύσεώς μας”», τονίζει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στο αναστάσιμο μήνυμά του, προσθέτοντας ότι «η ορθόδοξος πίστη και η απαισιοδοξία αποτελούν ασύμβατες έννοιες».
Με αφορμή τον εορτασμό της φετινής επετείου, ο κ. Βαρθολομαίος χαρακτήρισε το γεγονός «πηγή αναστάσιμης χαράς για τη Μεγάλη Εκκλησία του Χριστού».
«Η Σύνοδος της Νικαίας σηματοδοτεί μια νέα εποχή στην ιστορία της εκκλησίας, μεταβαίνοντας από το τοπικό στο οικουμενικό επίπεδο. Η Α’ Οικουμενική Σύνοδος εισήγαγε τον “άγραφον” όρο “ομοούσιος” στο Σύμβολο της Πίστεως, με σαφή σωτηριολογική αναφορά που παραμένει κρίσιμο χαρακτηριστικό των δογμάτων της Εκκλησίας», σημειώνει.
Ακολουθεί το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου για το Πάσχα:
«Αγαπητοί αδελφοί Ιεράρχαι και ευλογημένα τέκνα εν Κυρίω, Διασχίζοντας με προσευχή και νηστεία το πέλαγος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, φθάνουμε στο πανηγυρικό Πάσχα, όπου δοξολογούμε τον Κύριο της δόξης που κατέβηκε μέχρι τους Άδης για να μας χαρίσει τη σωτηρία του μέσω της Ανάστασής Του.
«Η Ανάσταση δεν είναι μια απλή ανάμνηση ενός γεγονότος του παρελθόντος, αλλά μια “καλή μεταμόρφωση” της ύπαρξής μας, μια νέα γέννηση, άλλη ζωή, και η μετατροπή της φύσεώς μας. Δίπλα στον αναστημένο Χριστό, ανακαινίζεται ολόκληρη η δημιουργία. Όταν ψάλλουμε ότι “Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός”, διακηρύσσουμε ότι το σύμπαν είναι γεμάτο από αιώνιο φως. Η Ανάσταση έχει τεράστια σημασία όχι μόνο για την ανθρωπότητα αλλά και για όλη τη δημιουργία, καθώς καταγράφει την μετάβαση από το “προ Χριστού” στο “μετά Χριστόν”.
«Η Ανάσταση του Κυρίου είναι ο πυρήνας του Ευαγγελίου, το σημείο αναφοράς όλων των κειμένων της Καινής Διαθήκης, και της λατρευτικής ζωής των Ορθοδόξων. Το “Χριστός Ανέστη” συνοψίζει τη θεολογία της Εκκλησίας. Η εμπειρία της κατάργησης του θανάτου είναι πηγή απερίγραπτης χαράς, ελευθερίας ενάντια στις δυνάμεις του κόσμου. Η Ανάσταση είναι μια έκρηξη μεγάλης χαράς που διαποτίζει τη ζωή της Εκκλησίας ως πρόγευση της αιώνιας ζωής και της γνώσης της Βασιλείας των ουρανών. Είναι ασύμβατες η ορθόδοξος πίστη και η απαισιοδοξία. Το Πάσχα είναι μια γιορτή ελευθερίας για τον άνθρωπο, νίκη κατά των αποξενωτικών δυνάμεων, και πρόσκληση σε συνεργασία για τη μεταμόρφωση του κόσμου. Η ιστορία της Εκκλησίας είναι ένα “μεγάλο Πάσχα”, πορεία προς “την ελευθερία της δόξας των τέκνων του Θεού”.
«Η Ανάσταση αποκαλύπτει το κέντρο και την εσχατολογική διάσταση της ελευθερίας που έχουμε εν Χριστώ. Οι βιβλικές αναφορές στην Ανάσταση του Σωτήρα ενισχύουν τη δύναμη της ελευθερίας των πιστών, όπου αποκαλύπτεται το “μεγάλο θαύμα”, το οποίο παραμένει απροσπέλαστο σε κάθε πίεση. Το μυστήριο της σωτηρίας δεν προκύπτει από καταναγκασμούς, αλλά μέσω της ελεύθερης αποδοχής της θείας δωρεάς από τον πιστό προς τον Χριστό. “Χωρίς εμού δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα”.
«Η Ανάσταση του Κυρίου συνεχίζει να κλονίζει τις θετικιστικές βεβαιότητες των αρνητών του Θεού, που επιδιώκουν την αυτοπραγμάτωσή τους χωρίς Θεό. Το μέλλον δεν ανήκει σε μια κλειστή και εγωιστική προσέγγιση της ζωής. Δεν υπάρχει αληθινή ελευθερία χωρίς Ανάσταση, χωρίς το όραμα της αιωνιότητας.
«Φέτος, η κοινή εορτή του Πάσχα από τον χριστιανικό κόσμο, μαζί με την 1700η επέτειο της Α’ Οικουμενικής Συνόδου της Νικαίας, που καταδίκασε την αίρεση του Αρείου και καθόρισε τον τρόπο εορτασμού της Ανάστασης, είναι και πηγή της αναστάσιμης χαράς για τη Μεγάλη Εκκλησία του Χριστού.
«Η Σύνοδος της Νικαίας εγκαινιάζει μια νέα εποχή στην εκκλησιαστική ιστορία, μεταβαίνοντας από το τοπικό στο οικουμενικό επίπεδο. Η Α’ Οικουμενική Σύνοδος εισήγαγε τον όρο “ομοούσιος” στο Σύμβολο της πίστεως, με μια σαφή σωτηριολογική αναφορά που παραμένει κρίσιμη για τα δόγματα της Εκκλησίας. Οι εορτασμοί αυτής της επετείου δεν σηματοδοτούν μια επιστροφή στο παρελθόν, καθώς το “πνεύμα της Νικαίας” υπάρχει αδιάλειπτα στη ζωή της Εκκλησίας, η ενότητα της οποίας συνδέεται με την ορθή κατανόηση και ανάπτυξη της συνοδικής της ταυτότητας.
«Αυτά τα συναισθήματα, γεμάτα από το φως και τη χαρά της Ανάστασης, ας μας οδηγήσουν να τιμήσουμε την κλήση και την αγία ημέρα του Πάσχα, διακηρύσσοντας με την ψυχή μας την πίστη μας στον Κύριο, που νίκησε τον θάνατο, προσφέροντας ζωή σε όλους τους ανθρώπους και όλη τη δημιουργία, με την πίστη μας στις τιμές της Μεγάλης Εκκλησίας και με ανιδιοτελή αγάπη προς τον πλησίον, ώστε να δοξάζεται το υπερουράνιο όνομα του Κυρίου.
Φανάριον, ‘Αγιον Πάσχα, βκεʹ
Ο Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος προς Χριστόν Αναστάντα ευχέτης πάντων υμών»
