Αυτό το Άρθρο έχει την πρόθεση να αποκαλύψει το υφιστάμενο σύστημα που: 1) κατάσχει μετρητά από λογαριασμούς οφειλετών με ληξιπρόθεσμα χρέη, ΚΑΙ 2) τα παρέχει στις Ιδιωτικές Τράπεζες, ΚΑΙ 3) αρνείται να συμψηφίσει αυτά τα κατασχεμένα με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές – ΚΑΙ 4) στην πράξη αποτρέπει την απαλλαγή των οφειλετών από τα χρέη τους, κάνοντάς τους ενήμερους.
Ο λογικός άνθρωπος, που δεν έχει προσβληθεί από κάποια νοητική ανικανότητα, κατανοεί ότι όταν γίνεται κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών για φορολογικές οφειλές, τα κατασχεθέντα ποσά αφαιρούνται από τον λογαριασμό του οφειλέτη και πιστώνονται στην Εφορία.
Ένας φυσιολογικός άνθρωπος κοιτάζει το TAXIS του και διαπιστώνει ότι το ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΟΣΟ ΟΦΕΙΛΗΣ του την 1η Ιουνίου 2025 ανέρχεται σε μόλις 2195€. Αντίστοιχα, βλέπει ότι έχουν κατασχεθεί 2.211€. Λογικό θα ήταν να ζητήσει συμψηφισμό και να εξοφλήσει όλες τις οφειλές του, επιστρέφοντας ως ενήμερος πολίτης στην κοινωνία.
Ωστόσο, αυτό δεν είναι εφικτό. Σε δύο διαδοχικά άρθρα μας, στις 27 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025 και 17 ΜΑΙΟΥ 2025, έχουμε αναλύσει λεπτομερώς ότι ο συμψηφισμός ΚΑΤΑΣΧΕΜΕΝΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ δεν πραγματοποιείται.
Περαιτέρω, δεν είναι εφικτό να χρησιμοποιηθεί η κατασχεμένη ποσότητα για την πλήρη εξόφληση των οφειλών, παρά την επιθυμία του οφειλέτη, ο οποίος θα ήθελε να μηδενίσει το χρέος του πριν καταθέσει τη φορολογική του δήλωση για το 2025 (χρήση 2024).
Ποια δύναμη εμποδίζει την άμεση είσπραξη 2-4 δισεκατομμυρίων ευρώ στα Κρατικά Ταμεία, ενώ αυτά είναι καταχωρημένα ως καταθέσεις στις Ιδιωτικές Τράπεζες αντί να είναι στον λογαριασμό του Δημοσίου στην Τράπεζα της Ελλάδος;
Ο Λογικός Πολίτης αναρωτιέται
– Πώς είναι δυνατόν να μην εισπράττονται 2-4 δισεκατομμύρια με την πάτημα ενός κουμπιού, ενώ για να προστεθεί ένα επιπλέον δισεκατομμύριο στο Δημόσιο ταμείο από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής το 2025, απαιτούνται νέα ψηφιακά εργαλεία καθημερινά;
– Ποια Κυβέρνηση επιθυμεί να αποφύγει το πολιτικό κόστος που προκαλεί: α) η αδυναμία χρησιμοποίησης των κατασχεμένων για την εξόφληση των οφειλών τους (β) η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος για επιβίωση λόγω των κατασχέσεων (γ) η συνεχιζόμενη αύξηση των χρεών των φυσικών προσώπων, καθώς οι οφειλές που θα εξοφλούνταν από τα κατασχεμένα συνεχίζουν να επιβαρύνονται με προσαυξήσεις και τέλη, π.χ. μια ληξιπρόθεσμη οφειλή 60€ γίνεται 70€ τον επόμενο μήνα.
Ο άσκοπος αυτός φαύλος κύκλος χρεώνεται στην Κυβέρνηση και προσωπικά στον Πρωθυπουργό, με την κοινωνία να αισθάνεται αδικημένη.
– Η Κοινωνία αντιλαμβάνεται ότι τα κατασχεμένα μετρητά, στην ουσία, είναι «μπλοκαρισμένα» στους τραπεζικούς λογαριασμούς και το ερμηνεύει ως προνόμιο των Ιδιωτικών Τραπεζών. Είτε ως αποτέλεσμα συνομωσίας είτε ως προϊόν αδιαφορίας, οι συνέπειες περιλαμβάνουν λιγότερη τροφή στο τραπέζι και περικοπές υπηρεσιών, ενώ το πολιτικό κόστος αυξάνεται παράλληλα με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές.
Με το πάτημα ενός κουμπιού
Η Κοινωνία συνειδητοποιεί ότι με την τεχνητή αύξηση των οφειλών προς την Εφορία μέσω των προσαυξήσεων και των τελών, που θα μπορούσαν να αποφεύγονται με ένα μόνο πάτημα κουμπιού, οι φορολογούμενοι απομακρύνονται από την ικανότητα έγκαιρης εξόφλησης των χρεών τους, χωρίς ελπίδα. Νιώθουν παγιδευμένοι καθώς το κύμα τους παρασέρνει.
Η προσωπική μου εμπειρία διαβεβαιώνει ότι όσο οι δημόσιες διοικητικές δομές δεν αλλάζουν, θα συνεχίσουμε να βλέπουμε μη συμμορφώσεις με τις εντολές της εκάστοτε Κυβέρνησης και θα αναπαράγουμε τα ίδια λάθη.
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης κλείνει το ετήσιο Διεθνές Συνέδριο του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας στις 5 Μαΐου 2025 με αισιόδοξα μηνύματα για την πρόθεση του Υπουργείου να εξαλείψει τις αβελτηρίες.
Το βαθύ κράτος παραμένει ενεργό, ελπίζοντας ότι οι μελέτες και τα άρθρα θα ξεχαστούν, αφήνοντάς το ανενόχλητο να βασανίζει τους πολίτες και να αντιστρατεύεται κάθε Κυβέρνηση.
Ωστόσο, υπάρχουν άνθρωποι και οργανώσεις που δεν πρόκειται να υποχωρήσουν μέχρι να εξαλείψουν το σύστημα που βλάπτει την κοινωνία και να καταπολεμήσουν την δημόσια βούληση της Κυβέρνησης, προκαλώντας επιπλέον κόστος.
Κε Πιερρακάκη, πιάστε τη Λεόντειο Σπάθη…
*Ο Ανδρέας Αθηναίος είναι Καθηγητής Πανεπιστημίου – American Association of University Professors (1977) – Αριστείο Ακαδημαϊκής Διδασκαλίας Η.Π.Α. (1987) και πρώην Νομάρχης.
