Ιστορική απόφαση της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία και την ευθανασία
Για κάποιους, πρόκειται για μια «ανθρωπολογική ρήξη», ενώ για άλλους αποτελεί ένα «νέο γαλλικό μοντέλο για το τέλος της ζωής». Ο νόμος αυτός αποκαλείται είτε «εγκατάλειψη» των πιο ευάλωτων, είτε «ελευθερία» στην επιλογή του θανάτου, ανάλογα με την οπτική του καθενός, σε ένα ζήτημα που έχει διχάσει την κοινωνία και την πολιτική ζωή της Γαλλίας.
Μετά από πέντε δεκαετίες συζητήσεων και αντιπαραθέσεων, το Κοινοβούλιο ψήφισε για πρώτη φορά ένα νόμο που νομιμοποιεί την υποβοηθούμενη αυτοκτονία και την ευθανασία.
Η κόκκινη γραμμή θα ξεπεραστεί με την ένταξη της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας στον κώδικα δημόσιας υγείας. Ενώ οι συζητήσεις προσπαθούσαν να εξερευνήσουν το περίπλοκο ζήτημα του τέλους της ζωής, οι βουλευτές κατέληξαν στην απόφασή τους.
Αυτή είναι η αρχή μιας ευρύτερης μεταρρύθμισης: την Τρίτη 27 Μαΐου 2025, οι ευρωβουλευτές ψήφισαν υπέρ της θέσπισης δικαιώματος στη βοήθεια στο θάνατο, σε μια επίσημη ψηφοφορία που ακολούθησε 15 ημέρες ήρεμης συζήτησης, παρά τις κομματικές διαιρέσεις. Τα δύο νομοσχέδια για το τέλος της ζωής εγκρίθηκαν.
Η πρώτη ψηφοφορία, που αφορούσε τη δημιουργία ενός «εκτελεστού δικαιώματος» στην παρηγορητική φροντίδα, εγκρίθηκε ομόφωνα με 560 ψήφους. Στη δεύτερη ψήφο, για το «δικαίωμα στην παροχή βοήθειας στο θάνατο», καταγράφηκαν 305 ψήφοι υπέρ και 199 κατά.
Εφόσον το κείμενο περάσει τελικά, η Γαλλία θα είναι η 8η ευρωπαϊκή χώρα που νομιμοποιεί την υποβοήθηση του θανάτου, φέρνοντας την πιο κοντά σε χώρες που ήδη επιτρέπουν την υποβοηθούμενη αυτοκτονία και την ευθανασία, όπως η Ισπανία, η Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.
