Η μέση ηλικία των κατοίκων της Ε.Ε. είναι 44,7 έτη, με την Ελλάδα να βρίσκεται στα 46,9. Στη Βουλγαρία και την Πολωνία, οι μέσες ηλικίες είναι 47,1, ενώ στην Ιταλία φτάνει τα 48,7 έτη.
Τι σημαίνει αυτό; Ποιος ρωτάει και πότε; Στις αρχές του 20ού αιώνα, για παράδειγμα, ο Τύπος ανέφερε: «Άμαξα, από ρυτήρος ελαύνουσα, παρέσυρε τεσσαρακοντούτη γέροντα. Ο ατυχής γέρων, μεταφερόμενος εις νοσοκομείον, εξέπνευσεν». Με αυτή την οπτική, η Ελλάδα φαινόταν γηρασμένη πολύ πριν το καταλάβουμε. Πενήντα χρόνια νωρίτερα, όμως, ο Ζαμπέτας με τη μουσική του ενθάρρυνε τους νέους, λέγοντας ότι «ο πενηντάρης είναι νέος για την εποχή του».
Η αύξηση της διάρκειας ζωής φέρνει ολοένα περισσότερους ανθρώπους άνω των 80 και 90 ετών. Είναι αυτό κακό; Είναι ευχάριστο να ζούμε περισσότερο; Η βιολογία και η ιατρική συνεχίζουν αθόρυβα τη δουλειά τους. Ο αριθμός των ατόμων με καλή σωματική και πνευματική υγεία αυξάνεται. Ο πλανητάρχης πλησιάζει τα 79 και ο Μικ Τζάγκερ τα 82, σίγουρα γερνούν, αλλά πώς τους βλέπουν οι άλλοι; Ο αριθμός δεν έχει σημασία.
Υπάρχει πρόβλημα, λοιπόν, στη χώρα μας όπου η γήρανση συνοδεύεται από μείωση των γεννήσεων (6,8 ανά 1.000 κατοίκους);
Η νέα πραγματικότητα απαιτεί προσαρμοστικότητα. Μη λέτε πάλι ότι οι Έλληνες δεν κάνουν παιδιά. Κάνουν όσα επιθυμούν, όταν το επιθυμούν, σε ένα περιβάλλον που δεν είναι και το πιο φιλόξενο. Δεν είναι μόνο οικονομικό το θέμα, διαφορετικά οι πλούσιες χώρες δεν θα είχαν δημογραφικά προβλήματα.
Και αναφορικά με το ασφαλιστικό; Οι αποφάσεις στέκονται στο παρελθόν. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Ageing Working Group για το 2024, η συνταξιοδοτική δαπάνη το 2060 εκτιμάται στο 12,7% του ΑΕΠ.
Το ζήτημα είναι άλλο και πιο σύνθετο. Οι συντάξεις είναι χαμηλές, όσο μισθός μερικών. Η μακροχρόνια ζωή μπορεί να είναι ευλογία για κάποιους και βάσανο για άλλους.
