Ο Δίας, ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος, έχει αποδειχθεί κρίσιμος στη διαδικασία διαμόρφωσης και λειτουργίας αυτού του συστήματος. Μια νέα έρευνα υποδεικνύει ότι ο Δίας γεννήθηκε ως ένα πλανητικό «τέρας».
Σύμφωνα με μια δημοσίευση στην επιθεώρηση «Nature Astronomy», οι ερευνητές αναφέρουν ότι μόλις 3,8 εκατομμύρια χρόνια μετά τη δημιουργία των πρώτων στερεών αντικειμένων του ηλιακού συστήματος, ο Δίας είχε ήδη διπλάσιο μέγεθος από το σημερινό του και ένα μαγνητικό πεδίο τουλάχιστον 50 φορές ισχυρότερο από το σημερινό, το οποίο είναι ήδη πολύ ισχυρό.
«Ο τελικός μας στόχος είναι να κατανοήσουμε την προέλευσή μας. Η αναγνώριση των πρώιμων φάσεων του σχηματισμού των πλανητών είναι απαραίτητη για την επίλυση του παζλ. Αυτό μας πλησιάζει στη κατανόηση της διαμόρφωσης όχι μόνο του Δία, αλλά και του συνολικού ηλιακού συστήματος,» δήλωσε ο Κόνσταντιν Μπατίγκιν, καθηγητής πλανητικής επιστήμης στο Caltech και επικεφαλής της μελέτης.
Για να εξετάσουν την κατάσταση του Δία στη βρεφική του ηλικία, οι ερευνητές παρέκαμψαν τις υπάρχουσες θεωρίες για το πώς συγκεντρώθηκε το αρχέγονο αέριο σε νεαρούς πλανήτες. Αντ’ αυτού, εστίασαν σε δύο ελάχιστα γνωστά φεγγάρια του Δία, την Αμάλθεια και τη Θήβη.
Αυτοί οι μικροί δορυφόροι βρίσκονται σε τροχιά πολύ κοντά στον Δία και ακολουθούν λίγο κεκλιμένες διαδρομές, οι οποίες φαίνεται ότι παρέμειναν αμετάβλητες από τις πρώτες ημέρες του ηλιακού συστήματος. Αναλύοντας αυτές τις λεπτές τροχιακές κλίσεις, οι επιστήμονες μπόρεσαν να επαναλάβουν εκτιμήσεις σχετικά με το αρχέγονο μέγεθος και το μαγνητικό πεδίο του Δία.
Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι ο νεαρός Δίας είχε ακτίνα σχεδόν διπλάσια από τη σημερινή του, με χωρητικότητα αρκετή για να φιλοξενήσει περισσότερους από 2.000 πλανήτες σαν τη Γη. Σήμερα, ο Δίας μπορεί να χωρέσει 1.321 πλανήτες σαν τη Γη.
Αν και η μελέτη δεν αναλύει άμεσα τις επιδράσεις ενός τόσο γιγάντιου Δία στο πρώιμο ηλιακό σύστημα, υπογραμμίζει ότι ο σχηματισμός και η πρώιμη εξέλιξη του πλανήτη διαδραμάτισαν «κεντρικό ρόλο» στη διαμόρφωση της συνολικής δομής του ηλιακού συστήματος.
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι τα νέα ευρήματα καταγράφουν τον Δία σε μια καθοριστική στιγμή, όταν το νέφος αερίου και σκόνης που απομείνει από τον σχηματισμό του Ήλιου εξατμίστηκε, σηματοδοτώντας το τέλος των πλανητικών σχηματισμών και την ολοκλήρωση της βασικής διάταξης του ηλιακού μας συστήματος.
«Δημιουργήσαμε ένα πολύτιμο σημείο αναφοράς. Ένα σημείο από το οποίο μπορούμε να επανασυνθέσουμε με περισσότερη σιγουριά την εξέλιξη του ηλιακού μας συστήματος,» υποστήριξε ο Μπατίγκιν.
Naftemporiki.gr
