Αυτή την εβδομάδα, ο Γιώργος Γαλίτης παραχώρησε μια εκτενή συνέντευξη στην εφημερίδα On Time, συνομιλώντας με τη δημοσιογράφο Σίσσυ Μενεγάτου. Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε για την απόφασή του να ακολουθήσει την υποκριτική, καθώς και για μια από τις πιο δύσκολες στιγμές που κλήθηκε να διαχειριστεί στην καριέρα του.
Πώς αποφασίσατε να γίνετε ηθοποιός, παρά την ντροπαλότητά σας, και να συμμετάσχετε στις εξετάσεις της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου;
Είχα την επιθυμία να γίνω ηθοποιός και να ασχοληθώ με τη γελοιογραφία. Όταν ήρθα στην Αθήνα, επισκέφτηκα όλες τις εφημερίδες, δείχνοντας τις γελοιογραφίες μου. Είναι περίεργο το πώς, παρόλο που συναντήθηκα με όλους τους διευθυντές τους, δεν προέκυψε τίποτα. Δοκίμασα δύο φορές τις εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού και επιτυχώς πέρασα το 1991.
Έχετε βιώσει την εμπειρία να πρέπει να βγείτε στη σκηνή ενώ κλαίγατε τόσο στο παρασκήνιο όσο και μέσα σας;
Ναι, αυτό συνέβη όταν πέθανε ο πατέρας μου και έπρεπε να παίξω. Είναι λάθος που οι ηθοποιοί υποβάλλουμε τον εαυτό μας σε τέτοιες καταστάσεις. Έπρεπε να μην παίξω, αλλά το έκανα ως ένα μικρό “αντίο” στον πατέρα μου. Πιστεύω ότι κανείς δεν θα πρέπει να αναγκάζεται να εμφανίζεται στη σκηνή υπό τέτοιες συνθήκες, ούτε όταν είναι άρρωστος, καθώς κάνουμε συχνά αυτόν τον ηρωισμό μόνοι μας.
Το θέατρο δεν είναι πάνω από τα πάντα. Κανείς δεν θα υποφέρει αν δεν γίνει μια παράσταση, ούτε θα καταστραφεί κάποιος αν επιστραφούν τα εισιτήρια. Αυτή η αντίληψη έχει γίνει κομμάτι του μυαλού μας. Θυμάμαι εκείνη την παράσταση για να είναι η πιο δύσκολη στην καριέρα μου. Όμως είπα στον εαυτό μου: «Θα παίξω μόνο για σένα, πατέρα».
