Ο Γιώργος Μαυρίδης βρέθηκε καλεσμένος στο podcast της Χριστίνας Μπόμπα, με θέμα το παιδικό τραύμα. Ο παρουσιαστής και tattoo artist μοιράστηκε τις δύσκολες εμπειρίες των παιδικών του χρόνων, που επηρεάστηκαν από τη βία που υπέστη ο ίδιος, η μητέρα του και η αδελφή του από τον πατέρα τους.
Γνωστός από την ταξιδιωτική εκπομπή «World Party», την οποία παρουσίασε μαζί με τον Σάκη Τανιμανίδη, επεσήμανε πώς ο πατέρας του άλλαξε δραματικά μετά την πρώτη του φυλάκιση τη δεκαετία του ’70. Συνδυασμένα με τη χρήση ναρκωτικών, οι αλλαγές αυτές τον έκαναν ιδιαίτερα βίαιο προς την οικογένειά του.
Ο Γιώργος, αναφερόμενος στα παιδικά του βιώματα, λύγισε και επισήμανε την αξία που είχε η μητέρα του, η οποία δεν του είπε ποτέ κάτι κακό για τον πατέρα τους, παρά τις δυσκολίες.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, δήλωσε: «Ο πατέρας μου ήταν αυτός που δημιούργησε τα προβλήματα στην οικογένεια και κυρίως σε μένα. Δεν θέλω να θεωρηθεί κακός άνθρωπος, καθώς δεν είναι πια στη ζωή και γνωρίζω ότι είχε σοβαρά προβλήματα με τα ναρκωτικά. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν διαύγεια και η αρρώστια τους επηρεάζει τους γύρω τους, και εγώ ήμουν κάποιος από αυτούς.»
«Είχε αλλάξει πολύ όταν βγήκε από τη φυλακή»
Ο Γιώργος εξήγησε πως ο πατέρας του ήταν δηλωμένος κομμουνιστής κατά τη διάρκεια της Χούντας. Η κομματική του ταυτότητα τον οδήγησε σε φυλάκιση σε δύσκολες εποχές, και μετά την αποφυλάκισή του, είχε αλλάξει ριζικά. «Εκείνη την εποχή, οι άνθρωποι δεν χωρίζαν.»
«Οι δυσκολίες συνεχίστηκαν και η μητέρα μου ήταν ο δέκτης. Θυμάμαι να είμαι κλειδωμένος σε ένα δωμάτιο με την αδελφή μου, ενώ ο πατέρας μου προσπαθούσε να αυτοκτονήσει με χάπια, ενώ η Πυροσβεστική και η Αστυνομία ήταν έξω και εκείνος απειλούσε.» Αυτές οι σκληρές μνήμες, από την ηλικία 5 έως 10 χρόνων, τον σημάδεψαν. Σημείωσε επίσης πως ο πατέρας του έκανε αποτοξίνωση στη φυλακή, αλλά αυτό του κόστισε σε νοητικό επίπεδο.
Σχολιάζοντας τα χρόνια μετά το διαζύγιο των γονιών του, είπε: «Από 10 έως 18 ετών, βίωσα έναν πραγματικό εφιάλτη. Υπήρχε απόλυτη τρομοκρατία για 7-8 χρόνια. Οι σπασμένες πόρτες και οι ενοχλήσεις ήταν καθημερινές. Παρ’ όλες τις δυσκολίες, η μητέρα μου δεν του είπε ποτέ κακό λόγο. Για μένα, αυτό ήταν το μεγαλύτερο δώρο της: Μου έλεγε ότι ήταν άρρωστος, όχι κακός, και πως δεν πρέπει να τον μισούμε.
