Στο παρελθόν, κυκλοφορούσε σαν αστείο στους περίπλοκους διαδρόμους της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας των Βρυξελλών ότι αν ένα κράτος, παρόμοιο με τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αιτούσε την ένταξή του, θα αποκλείονταν λόγω έλλειψης δημοκρατίας στους θεσμούς και τη λειτουργία του.
Ακόμα κι αν αυτή η πικρή αλήθεια ίσχυε μέχρι πριν από δέκα χρόνια, η κατάσταση είναι πλέον χειρότερη, καθώς οι ευρωπαϊκές νεοφιλελεύθερες ελίτ παρεμβαίνουν ανερυθρίαστα στις εσωτερικές υποθέσεις κρατών, τιμωρώντας όποιον δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις τους. Πρόσφατα, η κυβέρνηση Τραμπ άσκησε κριτική στη Γερμανία για “τυραννία μεταμφιεσμένη”, όταν μια μυστική υπηρεσία πληροφοριών -ο πιο σκιώδης και αδιαφανής θεσμός- χαρακτήρισε ακροδεξιό το δεύτερο κόμμα της εκλογικής διαδικασίας, το AfD, δίνοντας έτσι το δικαίωμα στο κατεστημένο να το παρακολουθήσει και να το περιορίσει.
Έναν μήνα νωρίτερα, η γαλλική δικαιοσύνη επέβαλε τετραετή φυλάκιση και πενταετή στέρηση εκλογικών δικαιωμάτων στη Μαρίν Λε Πεν, καθώς το κόμμα της αναδείχθηκε πρώτο στις βουλευτικές εκλογές και η ίδια ήταν φαβορί για τις επόμενες προεδρικές εκλογές. Αν απορριφθούν οι ενστάσεις της, δεν θα μπορεί να είναι υποψήφια το 2027. Ίσως τότε η ευρωπαϊκή ελίτ δει μια εξέλιξη παρόμοια με τη Ρουμανία, εκλέγοντας το δικό της εκλεκτό.
Ο πραγματικός αντιδημοκρατικός χαρακτήρας της Ευρώπης φάνηκε στην περίπτωση της Ρουμανίας. Τον περασμένο Νοέμβριο, οι Βρυξέλλες διέκοψαν το αποτέλεσμα εκλογών όπου κέρδισε ο Γκεοργκέσκου, δηλώνοντας ότι επηρεάστηκε από ρωσική παρέμβαση. Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς τότε δήλωσε: «Αν η δημοκρατία σας μπορεί να χειραγωγηθεί από διαφημίσεις στις social media αξίας 200.000 δολαρίων, τότε πρέπει να αναρωτηθείτε πόσο ισχυρή είναι η κατανόησή σας για τη βούληση του λαού σας».
Στις επαναληπτικές εκλογές της προηγούμενης Κυριακής, νικητής αναδείχθηκε ο Τζόρτζε Σιμιόν με ποσοστό 40%. Η δυτική προπαγάνδα τον χαρακτηρίζει «ακροδεξιό ευρωσκεπτικιστή, φιλορώσο και θιασώτη της MAGA ιδεολογίας».
Η ίδια αντιδημοκρατική νοοτροπία της νεοφιλελεύθερης ελίτ φάνηκε και στην προσπάθεια ανατροπής της νόμιμης κυβέρνησης της Γεωργίας, αμφισβητώντας το εκλογικό αποτέλεσμα με επικεφαλής οργανώσεις χρηματοδοτούμενες από τη Δύση. Αντίστοιχες καταστάσεις παρατηρήθηκαν και στη Μολδαβία.
Αντιρωσικός ιδεασμός
Το «αμάρτημα» των Ρουμάνων που η βελγική γραφειοκρατία δεν ανέχεται είναι η άρνησή τους να στηρίξουν την Ουκρανία οικονομικά και στρατιωτικά. Αντίστοιχα, η Ευρώπη δεν ανέχεται κυβερνήσεις που δεν ακολουθούν το δόγμα του μονοπολικού κόσμου και της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, διασφαλίζοντας ότι η Γερμανία και η Γαλλία δεν διαφοροποιούνται από τον Ταγίπ Ερντογάν.
Το κυρίαρχο επιχείρημα της νεοφιλελεύθερης ελίτ για τους «ακροδεξιούς» χάνει όλο και περισσότερο έδαφος. Ένας Ρώσος συγγραφέας, ο Αλεξάντερ Ντούγκιν, στο έργο του «Πολυπολικός κόσμος» αναφέρει ότι οι κοινοί Ευρωπαίοι και Αμερικανοί αδυνατούν να ανταποκριθούν στις εξωπραγματικές απαιτήσεις του σύγχρονου κόσμου.
Θλιβερή απουσία
Η απουσία των Ευρωπαίων από την εκδήλωση της νίκης κατά του Ναζισμού στη Μόσχα ήταν θλιβερή. Ενώ όλοι οι ηγέτες των BRICS παραβρέθηκαν, οι Ευρωπαίοι υποστήριξαν τον Ζελένσκυ, που βασίζεται σε ναζιστικά τάγματα ΑΖΟΦ, όπως καταδεικνύει ο Σταύρος Λυγερός στο νέο του βιβλίο.
Η Ευρώπη φαίνεται να αγνοεί τις εξελίξεις. Η ήττα της συλλογικής Δύσης στην Ουκρανία και η επικράτηση του ρεαλισμού του Τραμπ επιταχύνουν την ανάδυση του πολυπολικού κόσμου, κάτι που είχε προβλέψει ο Ντούγκιν.
Ενώ η Αμερική υπό την ηγεσία του Τραμπ αναζητά τον ρόλο της στο νέο αυτό σκηνικό, η Ευρώπη περιπλανιέται. Τώρα αναζητά 800 δισεκατομμύρια ευρώ για την ανάπτυξη της στρατιωτικής της βιομηχανίας, με κόστος για τις κοινωνικές δαπάνες και την αλληλεγγύη, υπονομεύοντας τις θεμελιώδεις αξίες της.
Δώδεκα χρόνια νωρίτερα, ο ευρωπαϊστής συγγραφέας Χέιρτ Μακ είχε γράψει ανησυχητικά για την κρίση του ευρώ: «Η Ευρώπη δεν είναι πια συνώνυμο της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης». Οι παρατηρήσεις του είναι πιο επίκαιρες από ποτέ.
