Οι καρχαρίες δεν επιτίθενται μόνο στον κινηματογράφο, αλλά και στην πραγματικότητα, με την καταγραφή ολοένα και περισσότερων περιστατικών τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, οι επιστήμονες έχουν μια διαφορετική άποψη για την αύξηση αυτών των συμβάντων.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι καρχαρίες δεν έχουν καταστεί πιο επικίνδυνοι, αλλά αντίθετα, οι influencers έχουν γίνει πιο… απαρατήρητοι.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα κοινωνικά δίκτυα παροτρύνουν τους τουρίστες να πλησιάζουν υπερβολικά αυτά τα θαλάσσια ζώα, πολλές φορές προσπαθώντας να τα αγγίξουν ή να τα χαϊδέψουν, κάτι που μπορεί να είναι επικίνδυνο τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα.

Αυτή η προειδοποίηση προέρχεται μετά από αρκετά συμβάντα, όπως αυτό μιας Ρωσίδας influencer που υπέστη σοβαρό τραυματισμό από δάγκωμα καρχαρία νωρίτερα φέτος.
Η αμελή συμπεριφορά των ανθρώπων που καθοδηγούνται από την επιθυμία για εντυπωσιακές selfies φαίνεται να αυξάνει τις πιθανότητες επικίνδυνων συναντήσεων με καρχαρίες.
Αν και οι καρχαρίες συχνά απεικονίζονται ως αιμοδιψή πλάσματα στον κινηματογράφο, στην πραγματικότητα, δεν ενδιαφέρονται για τους ανθρώπους.

Σύμφωνα με νέα μελέτη, πολλές από τις λεγόμενες «επιθέσεις» καρχαριών είναι κυρίως πράξεις αυτοάμυνας από ζώα που αιφνιδιάστηκαν ή αισθάνονται απειλή από ανθρώπους.
Ο καθηγητής Eric Clua από το Πανεπιστήμιο PSL στη Γαλλία, ο οποίος ηγήθηκε της σχετικής έρευνας, δήλωσε στους Times: «Καθόλου δεν προτείνω –όπως κάνουν πολλοί influencers στα κοινωνικά δίκτυα– [στους ανθρώπους] να πιάνονται από το ραχιαίο πτερύγιο ενός καρχαρία ή να τον χαϊδεύουν, προσπαθώντας να αποδείξουν ότι είναι ακίνδυνοι και πως εργάζονται για τη διατήρηση του είδους».
Ο ίδιος υποψιάζεται ότι ορισμένοι άνθρωποι είναι λιγότερο προσεκτικοί με τους καρχαρίες, ειδικά με τους μικρότερους, συγκριτικά με το πόσο προσεκτικοί θα ήταν με έναν άγνωστο σκύλο.
Διάσημοι όπως η Μπέλα Θορν, ο Ζακ Εφρόν και ο Γουίλ Σμιθ έχουν απαθανατιστεί να κολυμπούν ή να έρχονται κοντά με καρχαρίες, συμβάλλοντας -άθελά τους- στη νομιμοποίηση και εξάπλωση αυτών των αλληλεπιδράσεων.

Επιπλέον, λογαριασμοί στο TikTok και το Instagram που είναι αφιερωμένοι σε βίντεο αυτού του είδους, με χιλιάδες ακόλουθους, κατακλύζουν τις πλατφόρμες.
«Αγαπάμε να μοιραζόμαστε σπάνιες στιγμές σύνδεσης με τη φύση», σχολίασε η Ocean Ramsey, ακτιβίστρια προστασίας θαλάσσιων ειδών από τη Χαβάη, η οποία διαχειρίζεται έναν τέτοιο λογαριασμό.
@deepseacam Ocean Ramsey is a marine biologist, professional freediver, scuba instructor, and marine and shark conservationist. She is probably one of the few people in the world who has swum underwater with great white sharks.♬ original sound – Vortexquotezz
Ωστόσο, τα βίντεο της Ramsey -συμπεριλαμβανομένου ενός στο οποίο χαϊδεύει έναν τεράστιο λευκό καρχαρία- έχουν δεχθεί έντονη κριτική από την επιστημονική κοινότητα.
@italiansharkman 🇮🇹🦈🔱 video: @juansharks @ocean.ramsey #tigershark #squalotigre #sharks #shark #squalo #freediving #freedive #underwater #apnea #ocean #oceanramsey ♬ suono originale – Italiansharkman
«Δεν μπορώ να πιστέψω ότι χρειάζεται να το πούμε ξεκάθαρα, αλλά μην αγγίζετε ένα άγριο αρπακτικό μήκους 5,5 μέτρων», είχε δηλώσει στη Washington Post ο θαλάσσιος βιολόγος David Shiffman.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Frontiers in Conservation, αναλύει καταγεγραμμένα περιστατικά καρχαριών στα νερά της Γαλλικής Πολυνησίας από το 2009 έως το 2023.
Από τα 74 δαγκώματα που καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, περίπου το 5% θεωρήθηκαν επιθέσεις αυτοάμυνας, που συνέβησαν αμέσως μετά την αίσθηση απειλής από ανθρώπους.
Οι ερευνητές διερεύνησαν τη διεθνή βάση δεδομένων Shark Attack Files, που περιλαμβάνει περιστατικά που χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα, εντοπίζοντας πάνω από 300 περιστατικά που πληρούσαν τα ίδια κριτήρια.

Σε αντίθεση με άλλες επιθέσεις, όπου ο καρχαρίας ακολουθεί ένα γνωστό μοτίβο πριν επιτεθεί, οι επιθέσεις αυτοάμυνας συμβαίνουν συνήθως ως ξαφνικές αντιδράσεις, χωρίς προειδοποίηση.
Οι ειδικοί ζητούν τώρα μια αλλαγή νοοτροπίας όσον αφορά την αλληλεπίδραση με την άγρια ζωή και προειδοποιούν ότι η επιθυμία για την τέλεια φωτογραφία δεν θα πρέπει να οδηγεί σε επικίνδυνες και επιβλαβείς επαφές για ανθρώπους και ζώα.














