Σχετικά με την ασφάλεια και την άμυνα της Ευρώπης, το μεταναστευτικό, τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τις σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ και το διεθνές εμπόριο, συζήτησαν ο ευρωβουλευτής και συντονιστής της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, Νικόλας Φαραντούρης, και ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ιταλίας, Αντόνιο Ταγιάνι, κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους στη Ταορμίνα της Σικελίας.
Η συνάντηση εντάσσεται σε επίσημη επίσκεψη για την επέτειο 70 χρόνων από τη Διάσκεψη της Μεσσίνας το 1955, που σηματοδότησε το δρόμο για τη Συνθήκη της Ρώμης και την ίδρυση της ΕΟΚ το 1957.
Ο Ταγιάνι δήλωσε ότι είναι «φίλος της Ελλάδας» και τόνισε την ανάγκη για στενότερη συνεργασία μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις. Υπογράμμισε ότι «πρέπει να εξηγήσουμε καλύτερα στους Ευρωπαίους πολίτες τις αποφάσεις μας, καθώς αυτό τους απομακρύνει από την Ευρωπαϊκή ιδέα».
Ο Νικόλας Φαραντούρης επισήμανε ότι «τα θεμέλια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης βρίσκονται στην Magna Graecia και στις αρχαίες ελληνικές κοινότητες, που έσπειραν τις γνώσεις τους σε όλη την Ευρώπη». Σημείωσε επίσης, απευθυνόμενος στον Ταγιάνι, ότι «δεν υπάρχουν μικρές και μεγάλες χώρες στην Ευρώπη, μόνο χώρες που αναγνωρίζουν ή όχι την πραγματικότητα. Αλλά όλοι μαζί μπορούμε να είμαστε ισχυροί, καταλύτες εξελίξεων και παράγοντες σταθερότητας, ειρήνης και ευημερίας».
Η Διάσκεψη της Μεσσίνας
Στις 1-3 Ιουνίου 1955, τα έξι κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) υιοθέτησαν ένα Ψήφισμα στο τέλος της Διάσκεψης των υπουργών Εξωτερικών τους στην Μεσσίνα.
Το ψήφισμα των υπουργών ζητούσε τη συνέχιση των προσπαθειών για την ίδρυση μιας ενωμένης Ευρώπης, μέσω της ανάπτυξης κοινών θεσμών, της συγχώνευσης των εθνικών οικονομιών, της δημιουργίας κοινής αγοράς και της εναρμόνισης των κοινωνικών πολιτικών.
«Οι κυβερνήσεις της Γερμανίας, του Βελγίου, της Γαλλίας, της Ιταλίας, του Λουξεμβούργου και της Ολλανδίας δήλωσαν ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσουν προς την οικοδόμηση της Ευρώπης. Η πρόοδος αυτή οφείλει να ξεκινήσει στον οικονομικό τομέα, με στόχο τη δημιουργία μιας ενωμένης Ευρώπης και τη σταδιακή ανάπτυξη κοινών θεσμών».
