Έχετε παρατηρήσει ότι μερικές φορές επαναλαμβάνετε τυχαία φράσεις που ακούγατε από τους γονείς σας στην παιδική σας ηλικία; Ίσως τότε να μην τους δίνατε μεγάλη σημασία, θεωρώντας τις φυσιολογικές.
Ωστόσο, κάποιες επαναλαμβανόμενες φράσεις μπορούν να διαμορφώσουν τις πεποιθήσεις σας για τον εαυτό σας και τις ανθρώπινες σχέσεις. Πιθανότατα, οι γονείς σας δεν είχαν κακή πρόθεση.
Παρ’ όλα αυτά, οι συνήθειες που τους επηρεάζουν εσάς συνεχίζονται. Αυτό δεν αμφισβητεί την αγάπη τους – απλώς δεν μπορούσαν να την εκφράσουν με υγιή τρόπο. Ας δούμε λοιπόν τις επτά φράσεις που δείχνουν ότι μεγαλώσατε με γονείς που δυσκολεύονταν να δείξουν την αγάπη τους ανοιχτά.
Αν έχετε ακούσει αυτές τις 7 φράσεις στην παιδική σας ηλικία, πιθανώς μεγαλώσατε με γονείς που δεν ήξεραν πώς να εκφράσουν την αγάπη τους
- “Σταμάτα να κλαις γιατί θα σε κάνω εγώ να κλαις”
- “Επειδή το είπα εγώ”
- “Γιατί δεν προσπαθείς να γίνεις σαν τον αδελφό / την αδελφή σου;”
- “Μην είσαι τόσο ευαίσθητος / ευαίσθητη”
- “Δεν μπορείς να παραπονιέσαι. Εγώ στην ηλικία σου δεν είχα όσα έχεις εσύ”
- “Μου χρωστάς τα πάντα”
- “Αν έχανες λίγα κιλά/ έφτιαχνες τα μαλλιά σου/ ντυνόσουν καλύτερα, θα ήσουν τέλειος / τέλεια”
“Σταμάτα να κλαις γιατί θα σε κάνω εγώ να κλαις”
Το μήνυμα που αποκομίζει το παιδί από αυτή τη φράση είναι: “Τα συναισθήματά σου δεν έχουν αξία.” Οι γονείς που τη χρησιμοποιούν πιστεύουν ότι έτσι βοηθούν το παιδί τους να σκληραγωγηθεί.
Όμως, τα παιδιά καταλαβαίνουν ότι η έκφραση της θλίψης ή η ευάλωτη κατάσταση φέρνουν περισσότερα δεινά. Η ακύρωση των συναισθημάτων τους δημιουργεί άγχος και πλήττει την εμπιστοσύνη στη σχέση γονέα και παιδιού, καθώς το παιδί μαθαίνει να καταπιέζει τα συναισθήματά του αντί να τα εκφράζει.
Θυμηθείτε ότι όλα τα συναισθήματα, ακόμα και τα δύσκολα, εξυπηρετούν έναν σκοπό.
“Επειδή το είπα εγώ”
Αυτή η φράση μπορεί να είναι βολική για τους γονείς, αλλά αποκλείει τη δυνατότητα διαλόγου και κατανόησης, περιορίζοντας την ουσιαστική επικοινωνία.
Σε μια σχέση γεμάτη αγάπη, όπως αυτή μεταξύ γονέα και παιδιού, η επικοινωνία είναι ζωτικής σημασίας. Ακόμα κι αν οι γονείς δεν έχουν πάντα την ενέργεια να αναλύουν αποφάσεις, επιβάλλοντας εντολές καταπνίγουν την περιέργεια του παιδιού, που με τη σειρά του εγκαταλείπει την ικανότητα κρίσης.
Η διδασκαλία των αιτίων και των συνεπειών είναι πιο χρήσιμη από την τυφλή υπακοή.
“Γιατί δεν προσπαθείς να γίνεις σαν τον αδελφό / την αδελφή σου;”
Μερικές φορές, οι γονείς προσπαθούν να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους με λάθος τρόπο. Η σύγκριση μεταξύ αδελφών δεν τους κίνητρο, αλλά δημιουργεί θυμό και ανασφάλεια.
Κάθε παιδί εξελίσσεται με τον δικό του ρυθμό και έχει μοναδικά ταλέντα. Έρευνες δείχνουν ότι οι συγκρίσεις προκαλούν μακροχρόνια προβλήματα στις σχέσεις των αδελφών.
“Μην είσαι τόσο ευαίσθητος / ευαίσθητη”
Η ευαισθησία δεν είναι αδυναμία. Όταν ένα παιδί ακούει ότι είναι πολύ ευαίσθητο, εσωτερικεύει την πεποίθηση ότι πρέπει να ακυρώνει τα συναισθήματά του.
“Δεν μπορείς να παραπονιέσαι. Εγώ στην ηλικία σου δεν είχα όσα έχεις εσύ”
Λέγοντας σε ένα παιδί ότι δεν έχει δικαίωμα να παραπονιέται, μειώνετε τα βιώματά του και τις δυσκολίες που θεωρούνται σημαντικές γι’ αυτό.
“Μου χρωστάς τα πάντα”
Αυτή η φράση δίνει μια συναλλακτική διάσταση στην αγάπη και δημιουργεί ενοχές στο παιδί.
Tip: Ο τρόπος επικοινωνίας μας επηρεάζει τους γύρω μας – συμπεριλαμβανομένων εμάς
Όλες οι παραπάνω εκφράσεις μεταφέρουν το ίδιο μήνυμα: “Η αγάπη μου έχει προϋποθέσεις και τα συναισθήματά σου δεν έχουν αξία.” Αν σας είναι οικείες, ίσως σας επηρεάζουν ακόμα.
Η αναγνώριση αυτού του ζητήματος είναι ένα μεγάλο βήμα στην προσωπική σας ανάπτυξη. Υπάρχει πάντα τρόπος να εκφράσετε την αγάπη με τρυφερότητα και ειλικρίνεια, συντελώντας στη δημιουργία συναισθηματικής ασφάλειας.
