Αγαπημένη μου μητέρα, μην κλαις / και αν φοράς μαύρα
το ξεθωριασμένο σώμα μου / οι φλόγες δεν το νικούν.
Τα χελιδόνια της φωτιάς / διασχίζουν θάλασσες
και τα χώματα του ριζώματός μου / ποτέ δεν λησμονούν.
∼
Μια κοπέλα από τον Ασπρόπυργο, που οι άγνοιας θα αποκαλούσαν «Ρωσοπόντια» για να την υποτιμήσουν, τραγούδησε μπροστά σε 220 εκατομμύρια τηλεθεατές για τον πόνο του αποχωρισμού. Η Κλαυδία Παπαδοπούλου, η εκπρόσωπος της Eurovision, είναι ίσως φέτος η φωνή που ανοίγει τον δρόμο της μνήμης. Οι περιορισμοί της EBU και η απαγόρευση πολιτικών μηνυμάτων δεν επιτρέπουν την άμεση σύνδεση με τη Γενοκτονία των Ποντίων, αλλά τα συναισθήματα δεν έχουν περιορισμούς.
«Ρίζα μ’» είναι το τρυφερό σύνθημα, και τα «χώματα του ριζώματος» δεν ξεχνιούνται. Γι’ αυτό, άνδρες, γυναίκες και παιδιά συγκεντρώθηκαν τη Δευτέρα το απόγευμα στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, για να δηλώσουν ότι το έγκλημα δεν παραγράφεται και να απαιτήσουν δικαίωση.
Διαβάστε περισσότερα στο pontosnews.gr
